Kontemplacyjna wystawa “¿Hasta dónde puedes ver? – 100% abstracto” con Kazimierzu nad Wisłą

Kwadrat, linia i duchowość

Wystawa prezentuje 72 prace 30 artystów różnych pokoleń – od pionierów awangardy po współczesnych – prezentując ich praktyki rozwijania języka abstrakcji. Odwoływali się w nich do takich pojęć jak: kwdrat, linia czy duchowość, czyli archetypów sztuki abstrakcyjnej, ou których pisze zarówno Wassily Kandinsky, jak e Kazimierz Malewicz – dwaj najwybitniejsi pionierzy XX-wiecznej rewolucji wizualnej. Przełomowe, abstrakcyjneobrazy Kandinsky’ego y Kazimierza Malewicza powstały w podobnym czasie, między 1913 a 1915 r. i obydwa zakwestionowały dotychczasową sztukę i myślenie o niej. Także obaj artyści wydali prace teoretyczne na diez temas.

Mistrzowie z drugiego rzędu

Kazimierska wystawa nie jest narracyjną, liniową opowieścią ou sztuce abstrakcyjnej w Polsce, ale impresją na jej temat. Na ekspozycji zobaczyć można prace m.in. Henryka Stażewskiego, Edwarda Krasińskiego, Erny Rosenstein, Stanisława Fijałkowskiego, Stefana Gierowskiego, Kojiego Kamojiego.

Jednak, jak wyjaśniają kuratorzy ekspozycji: Dorota Seweryn-Puchalska e Grzegorz Musiał, nie chodziło o to, żeby pokazać tylko to, co najbardziej znane i oczywiste, ale także artystów z “drugiego rzędu”. Łączy ich tworzenie najwyższym artystycznym poziomie, choć e osobność. Co nie bez znaczenia – wielu z pokazywanych twórców wielokrotnie do Kazimierza wracało, był dla nich ważny. Tworząc własny język artystyczny sięgali per różne media: malarstwo, rysunek, fotografía, film, Instację – e wszystkie są reprezentowane na wystawie.

foto. Norbert Piwowarczyk, widok na wystawę “¿Hasta dónde puedes ver? – 100% abstracto” - dzięki uprzejm

foto. Norbert Piwowarczyk, widok na wystawę “¿Hasta dónde puedes ver? – 100% abstracto” – dzięki uprzejmości Grzegorza Musiała

Foto de : Norbert Piwowarczyk

Trzy tematy, które organizują wystawę, czyli kwadrat, linia i duchowość, nie są wydzielone w jednoznaczny sposób – znacznie częściej wzajemnie się przenikają.

Zobaczyć można m.in. rzadko pokazywane prace Antoniego Starczewskiego, con su modelo cerámico „Kompozycji na dwie ręce”, zrealizowany w 1959 r. Jest “Fotogram” – fotografía czarno-biała Stefana Themersona de 1929 r., película de 10 minutos de duración dirigida por Franciszką Themerson – “Oko i Ucho” de 1945 r.

Fuente

Leave a Comment